zonder moeder
Ook ik heb geen moeder meer, zoals velen hier. In 1984 is ze overleden aan kanker. Ze was toen 56, ik 14. Ik ben namelijk een nakomelingetje. Ze wilden nog zo graag een kind, zodat ze er nog eentje thuis zouden hebben als ze ouder zouden zijn. Helaas heeft ze het zelf niet mee kunnen maken. Ik bleef achter met mijn vader en broer (heb nog een broer en 2 zussen die waren inmiddels getrouwd). Als enige vrouw in het huis deed ik de hele afwas alleen (met de hand nog), stofzuigde regelmatig en deed de was. Ik had niet veel keuze toen. Toen ik uit school kwam ging ik vaak naar mijn zus toe die een straat verderop woonde. Anders was ik alleen thuis en dat zag ik niet zo zitten. Je leert er wel mee omgaan, maar het zal altijd moeilijk blijven. Zo heb ik een aardige schoonmoeder, maar mijn moeder zal ze nooit kunnen vervangen. En bij films of series over moeders die doodgaan, moet ik altijd huilen. Ik vind het jammer dat ze mij nooit volwassen heeft gezien en mijn kinderen nooit heeft gekend. Wat ik ook jammer vind is dat er bij ons nooit open over haar ziekte werd gepraat. Zo was het bij ons thuis nou eenmaal, zeg maar. Soms is het ook wel jammer dat zo weinig mensen begrijpen hoe dit allemaal is. Ans.

Ook ik heb nog veel verdriet.
Hallo allemaal, Ik ben samanta een hele jonge moeder (25) van 3 meiden. Ik ben mijn moeder nu bijna 5 jaar geleden verloren na een kort ziekbed van een week geheel onverwachts ik was toen net 3 maanden in verwachting van mijn eerste kindje. Dit viel erg zwaar vooral omdat mijn moeder al 2 kleinkinderen had die ze vrijwel nooit zag, ze keek er naar uit om er wel echt te kunnen zijn voor mijn kindje maar helaas heeft ze niet meer mee kunnen krijgen dan het horen van het hartje van de kleine. nu bijna 5 jaar later mis ik haar verschrikkelijk en lijkt het wel of het met de dag erger wordt. zijn er meer mensen die dit voelen slijt het bij jullie wel of lijkt het ook steeds erger te worden. Ik voel me heel alleen zonder moeder juist omdat wij zo'n vriendinnenband hadden. groetjes samanta

Nog steeds zoveel verdriet
Ik ben een 'oudere moeder' en mijn moeder was dat zelf ook. Ik ben inmiddels 45 en heb twee jonge zoontjes. Toen mijn oudste 1,5 jaar oud was, viel mijn moeder van de trap. Een week later was ze dood. Twee jaar geleden werd mijn 2e zoon geboren. Tijdens de zware zwangerschap, waarbij ik veel op bed moest liggen, heb ik mijn moeder vreselijk gemist. Het verdriet over het feit dat ze mijn 2e kindje nooit zal kennen was en is groot. En nooit haar advies kunnen vragen of vragen hoe ik zelf vroeger was, hoe zij het heeft aangepakt... met mijn vader heb ik nooit zo'n goede band gehad, dus het gemis is extra zwaar. Zelfs al ben ik een volwassen vrouw van in de veertig, ik voel me vaak als een klein kind dat niet meer bij haar moeder terecht kan. Ik mis haar iedere dag heel erg. Het doet goed om te zien dat er veel lotgenoten zijn. Behalve met mijn man praat ik hier nooit met iemand over. Mijn moeder overleed 4 jaar geleden en voor anderen is dat dus alweer een tijd terug. Ze was 81, dus een mooie leeftijd. Maar ze is en blijft mijn moeder die ik mis. Ik vraag me af of het verdriet ooit over zal gaan...

Hanneke, Lisette en anderen
Ik probeer via het envelopje bij Hanneke bericht een mail te versturen, maar dat lukt niet. Wie weet lukt het als jullie mij proberen te mailen via het envelopje. Het lijk mij ook fijn te mailen over alle ervaringen en emoties. Groeten, Manon

Moeder recent overleden
Hallo lotgenoten. Na een ziekbed van 2 weken is mijn allerliefste mama (67) plots overleden door onbekende oorzaak in okt jl. Niet uit te leggen wat een gemis als je het niet zelf mee hebt gemaakt. Geen telefoontjes,smsjes, even naar de stad, zo jong van geest heel sociaal. Vooral de onvoorwaardelijke liefde, een luisterend oor en een meer dan geweldige oma voor mn dochtertje van bijna 4. En dan.....de leegte. Rollercoaster van emoties tjee het valt niet mee. Ik hou me vast aan haar levensvreugde en probeer naast mijn verdriet niet te vergeten en dankbaar te zijn voor alle zegeningen. Ik zou het geweldig fijn vinden deze enorm moeilijke tijd en ervaringen te delen met lotgenoten. Gr gin

Mijn moeder
Ook ik heb mijn moeder verloren en ben in Tilburg naar de ontmoetingsijeenkomsten gegaan.Ik vond het heel fijn, de eerste bijeenkomst vond ik spannend, maar ik keek er iedere keer weer naar uit.Jammer dat het alweer voorbij is, het is heel fijn om andere moeders te ontmoeten.

lotgenotencontact omgeving tilburg
Hallo allemaal, Aangezien een groot deel van de lotgenotenfora gedateerd zijn en je in een mail wel je verhaal kunt doen, maar het ook fijn kan zijn om je verhaal te vertellen en te delen met lotgenoten, ben ik op zoek naar moeders die ook recent hun moeder verloren zijn (....kon je ze maar vinden en terughalen...), om er samen over te praten en herkenning te vinden bij elkaar. Soms kun je niet uitleggen hoe je je voelt en lotgenoten begrijpen het dan wel, ervaren hetzelfde, weten wat je bedoelt. Nou, mocht je interesse hebben, dan zie ik je reactie graag in dit gastenboek

Contact
Hallo Manon en Lisette, "fijn" te horen dat jullie in hetzelfde schuitje zitten. IK zou het fijn vinden om via de mail in contact te komen, maar jullie hebben geen envelopje bij jullie naam staan om te mailen. Als jullie ook "contact" willen, mail me dan even via het envelopje dat onder mijn naam staat. Groetjes Hanneke

Mijn moeder
Hoi Martine, ik las ook toevallig in een oud tijdschrift over moeders zonder moeder. En als ik de verhalen lees gaan ze bijna allemaal over pas overleden moeders.. Mijn moeder is op 01.02.2010 overleden, geheel onverwachts.. ze lag in het ziekenhuis met een longontsteking en zou na het weekend weer naar huis gaan. op zaterdagavond word ze naar de IC gebracht waar ze maandag is overleden. en nog iedere dag mis ik haar in de meest kleine dingen, Ik heb een dochter van 5 en een zoontje van 3 en heel gelukkig dat ze ze nog heeft mogen leren kennen, wat niet wegneemt dat het verdriet net zo groot is dat ik nu niets meer met mijn moeder kan delen. Mijn vader leeft nog wel, maar helaas kan hij zich bijna niets herinneren van vroeger, daar moet je dus echt voor bij je moeder zijn! Ik ben nu voor mijn kinderen aan het schrijven geslagen voor "later" zodat mocht ik er niet meer zijn dat ze dan zelf nog dingen terug kunnen lezen!

recent moeder verloren
Hallo lotgenoten, Al verschillende keren heb ik op internet gezocht naar een lotgenotenforum, helaas vond ik geen recente berichten van lotgenoten. Behalve hier. Ook ik zoek, net als Hanneke, contact met moeders die recent hun moeder hebben verloren. Dit vooral om ervaringen te delen betreffende de gevoelens, gedachten en emoties die je (kort) na een overlijden kunnen overvallen. Ik snap er namelijk soms helemaal niets van. Mijn moeder is bijna 6 weken geleden overleden (ik typ dit en het voelt vreemd om dat zo te schrijven...moeders zijn er toch altijd ?), onverwachts. Ze ging met buikpijn het ziekenhuis in, waar ze een operatie zo lang hebben uitgesteld dat ze het niet meer gehaald heeft. Op 19 september werd ons verteld dat het met de dag gevaarlijker werd om te wachten, echter een operatie werd nog 2 dagen uitgesteld...en dat was te laat. Wat intens verdriet is en wat hartverscheurend betekent, weet ik inmiddels. Maar dat het verdriet de ene dag heel heftig is en je het de andere dag veel minder voelt, dat vind ik verwarrend. het is net of je hoofd je voor de gek houdt. Wie herkent dit of wil ook iets over zijn/haar ervaringen vertellen ? Lis.