|
Karin Sorbi is na haar werk als o.a. uitvoerend danser en dansdocent en als inspecteur dans van Nederland sinds 2006 zelfstandig coach/ begeleider van verander- én rouwprocessen. Hiertoe laat zij zich inspireren door het gedachtegoed van Prof. Dr. Paul de Blot SJ, hoogleraar Business Spiritualiteit aan de Nyenrode Business Universiteit en van Robert K. Greenleaf, grondlegger van het begrip ‘Servant Leadership’.
|
|
Lees meer...
|
|
|
Zeventien jaar was ik toen mijn moeder overleed. Ik had geen tijd om te rouwen, maar nam meteen de moederrol in ons gezin op me. Doorleven, zorgen voor mijn drie jaar jongere zusje en mijn depressieve vader, daar richtte ik mij op. De klap kwam pas veertien jaar laterâ€. Een sterke vrolijke vrouw, dat was het beeld dat Karin van zichzelf had en wat ze jarenlang uitstraalde. “Ik heb mezelf voor de gek gehoudenâ€, blikt ze terug. “Ik dacht echt dat ik vrolijk en sterk was. Maar ik heb niet leren voelen. Mensen konden me eigenlijk niet bereiken. Ik hield mijn emoties op afstand.†Ruim veertien jaar later verloor zij haar baan en huis en ook aan haar relatie kwam een einde.â€Verlies en afscheid waren plotseling volledig aanwezig in mijn levenâ€, vertelt ze. “Op dat moment kwam ook de dood van mijn moeder naar boven. Ik heb een jaar lang gehuild, zelfs in de supermarkt. Ik huilde de tranen die ik altijd had weggestoptâ€. Na deze intensieve periode waarin zij haar uitgestelde rouw doorleefde en het geschenk ervoer van ‘weer compleet te zijn’, begon zij groepen ‘Dochters zonder Moeder’ te begeleiden. “Veel vrouwen herkenden dat uitgestelde rouwproces, ook zij konden niet rouwen na het overlijden van hun moeder. Dit deden zij dan alsnog in de veiligheid en (h)erkenning van lotgenotenâ€.
|
|
Lees meer...
|
|
Marjolein Simons is moeder van twee prachtige zonen. 12 jaar geleden verloor Marjolein in een relatief korte periode haar broer, haar vader en haar moeder, in diezelfde periode werd zij moeder. De cirkel van het leven. Drie keer kon ze geen afscheid nemen omdat de dood geheel onverwachts kwam. Er zijn veel rouwgroepen maar geen een die echt aansloot bij het proces waarin zij zat. Marjolein ging door een heel, heel erg diep dall. Ze had met haar moeder nog zoveel willen delen, haar nog zoveel willen vragen. Van het een op het andere seconde kon dat niet meer. Ineens was alles anders. Definitief anders. Haar jeugd was voorbij!
|
|
Lees meer...
|
|
Daan Westerink (1968) is journaliste en rouwdeskundige. Ze studeerde in 1993 af aan de School voor de Journalistiek in Utrecht en was daarna tien jaar werkzaam als redacteur, eindredacteur en programma ontwikkelaar ('creative') voor verschillende televisieprogramma's (Endemol, NCRV, VARA, EO).
|
|
Lees meer...
|
|
|
Marja Boeve werkt als intern begeleider op een basisschool en is daar tevens rouwcoördinator.
Marja is opgegroeid in een muzikaal gezin en heeft zich door middel van zang- en pianolessen ontwikkeld tot een semi-professionele zangeres. Haar eigen rouw- en verlieservaringen en het delen van rouwervaringen van anderen waren voor Marja de aanleiding om het schrijven van liedjes te gaan richten op het thema verlies.
|
|
Lees meer...
|
|
Het belangrijkste NU in mijn leven is m’n gezin: man en 2 zoons (25 en 17 jaar oud).
Dat is niet altijd zo geweest. Vanuit m’n overlevingsstrategie†ik doe het allemaal wel zelf†stond werk altijd voor mij op de 1e plaats: ik moest onafhankelijk zijn en voor mezelf kunnen zorgen. Dat voorbeeld had ik heel sterk van mijn vader overgenomen: werken, doorgaan, niet teveel aandacht aan emoties geven.
|
|
Lees meer...
|
|
|
|
|